کلمات...کلمات گاهی خیلی بی رحمن...رک و مستقیمن و درست فرو میرن تو قلبت..آتیشت می زنن...فکر کن نشسته باشی رو به اسکرین و در مورد سرطان معده بخونی در حالی که آزمایشهای تازه عزیزی توو دستاته..فکر کن کلمه

صاف زل زدی توو چشمامو گفتی: چه میشه کرد؟ باید تحمل کرد..گفتی ما هم دیگه به سنی رسیدیم که وایستیمو رفتن پدر و مادرمونو ببینیم...گفتی نباید انتظار داشته باشیم دنیایی که برای همه یه جور تموم میشه برای ما